maandag 17 februari 2014

Goede voornemens ...

Dit weekend een fantastisch weekend gehad in het noorden bij mijn "Roemeense familie" in Crucea, maar het schol niet veel of ik had er niet geraakt.
Ik heb namelijk de gewoonte om mijn tijd zo optimaal te willen benutten dat het wel eens kan gebeuren dat ik heel nipt ben in mijn afspraken. Zo was mijn afspraakje met de nachttrein vrijdagavond te nipt, en heb ik hem voor mijn ogen zien vertrekken. Op zo'n moment vloek je op je slechte conditie en slechte gewoontes... Ik maak vanaf nu dus het goede voornemen om op tijd te komen. Herinner me eraan!
Hoe kan je je trein missen en toch nog op de gewenste plaats geraken? Soms weet ik het zelf niet goed. Ik denk dat het hele station gemekt had dat ik mijn nachttrein had gemist. Een aantal mensen kwamen me te hulp en iemand vertelde me (in gebrekkig Engels-Roemeens) dat ik mijn ticket kon omruilen. Gelukkig dat ik was om een local te vinden die voor mij alles kon uitleggen aan de kassierster. Het werd dus 2u wachten in de McDonalds op een nachttrein naar Suceava, om van daaruit een trein te nemen naar Vatra Dornei.
Nachttreinen zijn mijn klein geluk. Jammer dat wij er in ons Belgenland geen hebben. Ik was zo content dat alles uiteindelijk goed gekomen was. En... eigenlijk vond ik het niet zo erg meer toen ik kennis maakte met mijn gezelschap voor de komende 8uur. Twee Roemeenen die beide in Suceava woonden en België fantastisch vonden. Het meisje vertelde dat ze twee zomers in België is geweest om aardbeien te plukken in Merksplas, tja... België is nooit ver weg! Ik heb haar gezegd dat ze zeker nog eens naar België moet komen, en dan laat ik haar de rest van het land zien. De jongen had alleen Brussel gezien toen hij daar was voor een meeting. Toffe mensen, toffe nacht maar o-o zo slecht geslapen. Onze couchette bevond zich jammer genoeg net boven de wielen.
Wazig, maar soms is gewoon de herinnering het belangrijkst!

In Vatra Dornei stond mijn Theo me op te wachten om me naar mijn geliefdste plekje te voeren in Roemenië. Een weekend vol aangename mensen, vol eten, vol liefde en een prachtig uitzicht. Dit is waarom ik Roemenië zo graag heb, die combinatie vind je niet snel.
Mijn Roemeense mama zei zelfs dat ze me als haar dochter zag, en toen ik vertrok kon ze het niet laten om een heel voedselpakket te maken met vegetarische sarmale en confituur voor in Boekarest, voor 'Bunica Boekarest' (=Oma Boekarest). Mijn zussen zeiden dat mijn Roemeens enorm verbeterd is, ik kon hier en daar wat vertellen tegen mijn Roemeense mama zonder dat het vertaald moest worden. Super!
Hemel op aard. Mijn eerste keer Crucea in sneeuw!
Ik en Andei, mijn kleine broer. Na mijn eerste sneeuwbal gevecht deze winter de bergen ingetrokken.

En nu over mijn stage:
Ik kan momenteel niet heel veel doen op mijn werk. Veel daklozen kunnen namelijk geen Engels, en ik kan geen Roemeens. Communicatieprobleempje dus! Bovendien gebeurt er veel administratief werk bij SamuSocial (aanmaken van tijdelijke ID's, op consultatie bij de dokter of sociaal werker, ...). Vandaag heb ik geholpen met gedoneerde kleren te sorteren die ze nadien aan de daklozen hebben gegeven. Dakloze mannen dragen namelijk niet graag een vrouwelijke broek of een roze T-shirt!
Ik heb naar de organisatie 'Parada' gemailt of het misschien mogelijk is om bij hun een aantal dagen in de week te werken. Parada is een ngo die werkt met straatkinderen en circus als methodiek gebruikt.


Enkele weetjes:

Wist je dat:
- ... het de komende dagen warmer wordt in Boekarest dan in België? 14°C, al een gelukt dat -ik nét geen thermisch ondergoed heb meegenomen, maar die vervangen heb door mijn Sandalen!
- ... dat mijn omaatje me Yasminaaaa noemt.
- ... er een Leonidas winkel is in Boekarest
- ... ik hier elke dag "prajitura" (=Cake) eet, als het niet 's morgens, 's middags of 's avond bij Violeta is, dan is het wel op het werk of bij mijn Roemeense familie. Achja, men is maar één keer 3 maanden in Roemenië en afvallen kan ik nog de rest van mijn leven.
- ... te pupe (uitgesproken als té poep) "Ik kus je" betekend. Ik moet altijd lachen als ik dat hoor en het beeld van een achterwerk is nooit ver weg.
- ... ik het moeilijk heb om op Nederlandse woorden te komen door al mijn Engelse praat?
- ... dat bijna elke Roemeen die ik ontmoet heb al wel eens in België is geweest?

- ... dat ik af en toe 'noapte bună' en 'poftă bună' verwissel? Wat hetzelfde betekend als slaapwel zeggen wanneer iemand aan het eten is.
- ... mijn Roemeense zus enorm goed is in Manicure en Makiage. Een hele makeover was het resultaat!



Te pupe!

1 opmerking:

  1. Toch weer spannend om je blog te lezen, vooral door je stiptheid... dus vanaf nu mag ik je eraan herinneren om iets vroeger naar het openbaar vervoer te vertrekken... Wel knap dat je het kunnen oplossen hebt.
    Op de laatste foto had ik je bijna niet herkend, knap die makiage, zij kan dat goed.
    Groetjes Els Eelen

    BeantwoordenVerwijderen