Beelden zeggen meer dan woorden.

Uitzicht vanuit mijn appartement (met balkon!)

Helpen met het begeleiden van een theaterworkshop bij Parada (organisatie met straatkinderen).

Deze week samengezeten met een Franse vrijwilliger van Parada. Hij wil graag Engelse les organiseren voor de straatkinderen en ik zou hem daarbij kunnen helpen. Hier in Roemenië krijg ik enorm veel complimenten over mijn Engels, nooit gedacht! Jaja, punten op school zeggen niet altijd alles!

Wat doet men op een zonnige zaterdag? Mogosoaia Palace bezoeken, picknickje doen en genieten van de zon! 

Deze foto vraagt wat meer uitleg. Kamil, degene links, is noch een Erasmusser noch een Roemeen maar: Een Pool! Ik had mijn flatgenoten gevraagd of ik onze zetel beschikbaar mocht stellen voor reizigers uit heel de wereld (couchsurfen). Zaterdag hadden we onze eerste gast, Kamil is na een jaar reizen door Azië en Australië terug onderweg naar huis (Polen). Hij heeft twee avonden voor mijn flatgenoten en vrienden gekookt en heeft ervoor gezorgd dat ik mijn been verbrande door een omgevallen kookpot (was waarschijnlijk meer mijn onhandigheid die daarvoor zorgde). Hij vertelde over Polen en de bergen vlakbij zijn dorp, ik weet wat doen deze zomer!

Rechts op de foto heb je Bogdan, ik heb hem via via leren kennen. Hij is een Roemeen, studeert toerisme en wil graag gids worden. We waren de perfecte mensen om zijn gids-vaardigheden te ontmoeten. Win win situatie!

Kamil; de fotograaf

Na veel jaloerse blikken richting België, is nu ook de zon aangekomen in Roemenië. Alles wordt er ineen veel leuker en prachtiger op! Sandalen en zon, meer heb ik niet nodig op zo'n moment.

Ik en Cosmin in Târgoviste

Zondag was ik welkom in de auto met Cosmin en zijn vrouw. Twee mensen die ik ontmoet heb via de organisatie waar ik Roemeense les volg. Fantastische mensen! Het werd een tripje naar Stirbey castle en Targoviste, de vroegere hoofdstad van Roemenië.
Ik moet nog steeds wennen aan de gastvrijheid van de Roemenen. Daar kunnen we wat van leren. Mensen nemen me overal mee naartoe, ook al ken ik ze amper. Na een gesprek van 5 minuten gebeurt het dat er al GSM-nummers worden uitgewisseld en plannen worden gemaakt voor een "cafeeke". Niet gedacht dat ik op deze paar maanden zoveel verschillende mensen ging ontmoeten en leren kennen.

România te iubeste  -  Roemenië, ik hou van jou

Groeten
Jasmien

Locals en Erasmussers

De eerste week in mijn nieuwe flat en ik heb al kennis gemaakt met het echte Erasmus-leven. Dat bestaat, volgens mijn eerste indrukken, vooral uit Feesten, Slapen, Wodka, Pizza, Spanjaarden en Fransen. Ideaal om nieuwe mensen te leren kennen!

Donderdag heb ik weer een fijn avondje gehad bij Parada. Twee uur doorgebracht bij de straatkinderen. De term straatkinderen is echter wel een beetje onterecht, want iedereen is er welkom. Zo heb ik een gesprek gehad met een 'man' van 35 jaar. Het is moeilijk dat deze mensen, die er uitzien als jij en ik, 's nachts in de riolen slapen. Toen de man zag dat ik graag muziek hoorde en graag danste, grapte hij dat ze mij eens moesten uitnodigen in de canal (riool) voor een danspartijtje. Op zo'n moment is het slikken. Een van de jongeren heeft een portret gemaakt van mij.

Van Alex - Voor Jasmien

Zaterdagavond ben ik met mijn flatgenoten naar een verrassingsfeestje gegaan voor iemand zijn verjaardag. Ik kende er echter niemand, dus dat belooft. Best wel grappig om in iemand's flat een verjaardag te vieren van een voor jou onbekende, Erasmus-stijl! 

Ik ben er aan de praat geraakt met verschillende mensen en ik heb een Fransman ontmoet die in Roemenië werkt. Hij komt uit het noorden van Frankrijk en was verlief op België. Ik heb nog nooit iemand zo begeerd over een land horen vertellen. Hij kende België beter dan ik! Hij vertelde dat hij altijd uitgaat in België en dat hij het land Super vind! Telkens hij iets vertelde over België tinkelde zijn ogen en ontstond er een glimlach. Een prachtige ervaring, want door zo'n momenten ontdek ik dat België de moeite waard is, en beklaag ik het me dat ik niet beter mijn best heb gedaan om Frans te leren.

Zondag heb ik Violeta bezocht. Ze was blij om me te zien, en ik heb haar verteld over mijn flat. Nadien ben ik met Lucian naar een thee-huisje gegaan: "Infinitea". Prachtig, gezellig plaatsje en lekkere thee! Het leuke eraan is dat het zich in een appartementsgebouw bevind en als je het niet weet, zou je er gewoon voorbij wandelen.

Nadien heb ik Andra en Andrea uitgenodigd om gezelschapsspelletjes te komen spelen in mijn nieuw appartement. Dan kon Andra mijn nieuw stekje eens zien en kennis maken met mijn huisgenoten.

Andrea, Alexis, Andra en Ik

Vanavond ga ik op pad met het mobiele-psychiatrische nachtteam (met psychiater). Het is de eerste keer dat ik met hen meega. Ik ga meestal mee met het medische nachtteam (met dokter). Ik ben benieuwd. Het is altijd zeer leerzaam om te zien waar de mensen leven en hoe ze reageren op de aangeboden hulp.

Nog enkele "Wist je dat-jes"

Wist je dat: 

- hetgeen wat ik het hards mis in Boekarest mijn fiets is?

- ze hier een Delhaize hebben, maar die "Mega Image" noemen?

- ik de Spanjaarden de zomer hit "Dos Cervezas Por Favor" van Tom Waes heb laten horen en dat ze het super vonden? Soms beginnen ze de melodie spontaan te zingen.

- "Vlaams" in het Spaans "Flamenco" is?

- ik af en toe Stromae en Milow op de radio hoor?

Eekhoorns en Vlaams sprekende straatkinderen

Even weer een update van een week te vertoeven in Roemeniëland.

Mijn ontmoeting met Parada en de straatkinderen is goed verlopen. Ze hebben me de hele werking uitgelegd, en elke maandagavond en donderdagavond ben ik welkom om te helpen met de overschakeling van het dagprogramma naar het avondprogramma. Dit doe ik samen met een Franse vrijwilligster (Alexienne). De kinderen verbazen me telkens weer opnieuw. De eerste keer dat ik ze ontmoette, wilde ze ons een klein ‘showke’ geven: jongleren met 4-5 kegels alsof het niets is en wat saltookes hier en daar. Prachtig wat deze kinderen allemaal leren hier en hoe trots ze zijn op hun circus-kennis. Gisteren ben ik naar een Show van hun gaan kijken in Boekarest. Ze zijn goed! Ze treden regelmatig op in Frankrijk en Italië, zeker de moeite!

Doordat ze veel te maken krijgen met buitenlandse studenten en stagiairs, is het gemakkelijkere om met de kinderen te communiceren. Veel van hen kunnen of verstaan Engels, Italiaans en Frans. Ik was samen met de Sociaal werksters van Parada nog aan het lachen dat Vlaams waarschijnlijk de enigste taal zal zijn die ze niet kennen en dat ik ‘pech’ had. Tot… er plots een jongen (25j) naar me toekwam en vroeg vanwaar ik kwam, en dit met een beter Engels accent dan eender wie aanwezig. Toen ik België antwoordde, zei hij: “Iek spreek Vlaams”. Waaaaat?! Toen hij jonger was heeft hij 4 jaar naar school geweest in België. Ik kon haast niet geloven dat hij ’s nacht onder de brug slaapt. Ik hoop hem de komende keren nog te ontmoeten, ik ben benieuwt naar zijn verhaal.

Deze zaterdag was het “Matisor” in Roemenië. Elke 1^ste maart vieren ze het begin van de Lente door de vrouwtjes in de bloempjes te zetten. Als meisje krijg je van elke jongen een broche, het is de bedoeling dat je deze dan heel maart draagt. Prachtige traditie! Ik heb er zelf verschillende gekregen, niet alleen van vrienden maar ook van de daklozen bij SamuSocial. Op en top ingeburgerd hier!

Het is trouwens een dure maand voor de jongens hier. Ze vieren hier Valentijn, Dragobete (Roemeense Valentijn op 24 februari), 1 maart Martisor en op 8 maart internationale vrouwendag!

Op 1 maart was het ook de Verjaardag van Violeta! Ze is 69 geworden, dus het is onterecht dat ik ze ‘oud vrouwtje’ noem! Ik heb voor haar een tas gekocht, ze heeft namelijk een hele verzameling. Lucian en Andreea zijn komen eten.

Familiefoto! Lucian, Ik, Andreea en Alex (Violeta wou niet op de foto :)  )

Resultaat na Martisor

Zondag ben ik naar Herastrau park gegaan, in het noorden van Boekarest. Ik heb er massa's eekhoorntjes gezien! Met twee walnoten kan je ze lokken en komen ze uit de bomen. Soms zag ik er 6 bij elkaar, en je kon super dichtbij komen. Op een bepaald moment was er zelfs eentje zo nieuwsgierig dat hij de walnoot uit mijn hand pakte. Je voelt je op zo’n moment God in het bos.

Vrienden vind je overal in Roemenië!

Momenteel verblijf ik in mijn nieuw appartementje met twee huisgenoten, beide buitenlandse studenten. Perfect dus! Het is voor mij nu gemakkelijker om mensen te ontmoeten en buiten te komen. Ik zit nog steeds vlakbij het Centrum.

De groeten!