Dit weekend heb ik een ‘free tour’ gevolg door Boekarest
om de stad wat beter te leren kennen. Boekarest is zeer drukke, chaotische stad
met veel verkeer en vervuiling. Het is een sterk contrast met hetgeen ik gewoon
ben in Gent. Ik heb hier nog geen enkele fietser gezien, en dat verbaast me wel
echt. Vanaf zaterdag is het beginnen dooien, zondag was het zelfs 12°C! Als je
langs de huizen loopt, lijkt het wel te regenen door die smeltende sneeuw.
Zondag heb ik Andra
ontmoet, ik had haar contactgegevens via mijn stagbegeleidster in België. Ze is
een meisje van 16, maar erg begaan! Ze had het idee om samen naar een park te
gaan en hebben er de hele tijd zitten praten over van alles en nog wat. Het
park was fantastisch met al de sneeuw en de spelende kinderen!
Die avond ben ik met de
kleinzoon en kleindochter (een tweeling) van Violeta naar de Cinema gegaan.
Super dat ze me meevroegen! Dit weekend dus niet stil gezeten!
Stefanya en Alexandia heb ik deze week aan de telefoon
gehad. Ze zijn mijn twee ‘zussen’ van mijn gastgezin in Crucea. Ze zitten tot eind
deze week in Crucea en vroegen wanneer ik af kwam. Er is een rechtstreekse
nachttrein tussen Boekarest en Vatra Dornei die een kleine 10uur onder weg is.
Ik ga deze week eens horen bij het station of er nog plaatsen zijn. Het zou
fijn zijn om ze terug te zien, en ik ben ook benieuwt hoe Crucea eruit ziet in
de sneeuw.
Momenteel ben ik een Lemonbier aan het drinken uit… een
Stella Artois glas! België is nooit ver weg. Noroc!
Hey Jasmien, klinkt allemaal spannend... Toch één troost : ik zit op het werk soms ook 2 uur in een vergadering en na afloop begrijp ik er soms ook niets van - en daar spreken ze Nederlands ;)
BeantwoordenVerwijderenNog veel succes met je grote avontuur...
Hallo Jasmien
BeantwoordenVerwijderenBen benieuwd naar je avonturen daar in Roemenië. Peter heeft ons met de nodige fierheid de coördinaten van je blogspot gegeven. We wensen je alvast veel succes en hopelijk mooie ervaringen.
Misschien maken we ooit nog eens een trektocht in Transilvania.
Groetjes, nonkel Miel en tante Chris