Plezier en vertier!

Lang niet meer geschreven, maar dat betekend niet dat het avontuur kleiner is geworden. Eerder groter en te veel hier allemaal neer te pennen.

Vrienden, bier en een avond.
De jongen links en het meisje rechts op de voorgrond zijn mijn twee flatgenoten.

Je ontmoet een Roemeens meisje op een feestje, je verteld haar dat je je fiets mist en vier dagen later ben je aan het rond krossen in een park in Boekarest. Dit is hoe het gaat hier!
Zoveel deugt deed het om nog eens te kunnen fietsen!

Mama op bezoek en een etentje in het niet-vegetarisch-vriendelijk restaurant "Carul Cu Bere". 

Terwijl de mama Boekarest verkende, stond ik die ochtend om 5u20
op voor een tripje met Roemeens vrienden richting Bulgarije.

Ik - Julie - Bogdan in Veliko Tarnovo (Bulgarije)
Check het uitzicht en de bergen!

Elke keer dat een dakloze me om eten of water vraagt,
kan ik het niet laten om hem iets te geven. Ik geeft nooit
geld, maar brood en water kan geen kwaad. M., een
jongen die ruiten van auto's wast voor een beetje geld
met op de achtergrond het "huis van het volk", een van
de grootste gebouwen van de wereld en een resultaat van
Ceausescu.

Man en zijn huis. Jammer dat de foto wazig is, want zijn gezichtsuitdrukking is geld waard. Zo fier dat hij was om zijn huis te kunnen tonen! Het gat in de grond is ter grootte van een tweepersoons bed dat hij deelt met kakkerlakken en muizen.

Weekendje vertoeven in de bergen. Ik had het nodig na weken in een grootstad als Boekarest. Ik ben op mijn eentje naar Brasov getrokken en heb er bij een Roemeense familie gelogeerd (Couchsurfen).

Mihaela en ik, met uitzicht over heel Brasov

Verder heb ik deze week een Mexicaanse reiziger en een Duits meisje op mijn zetel gehad. Ik heb de couchsurfing kriebel te pakken en ik geniet ervan om naar de reisverhalen van anderen te luisteren. Ik denk dat het niet goed ik voor mijn eigen reiskriebel, maar dat zijn problemen voor later.
Ook had ik dinsdag een klein Roemeens testje. In de dag had ik wat gestudeerd, maar na jaren zwoegen voor Frans was ik realistisch over mijn talen-talent. Verbaast, trots en content voelde ik me wanneer ik ontdekte dat ik op het vervoegen van 10 werkwoorden (eu/tu/el/noi/voi/ea) slechts 2 kleine fouten maakte!